ścieżki fitogeograficzne

 

Ścieżki Fitogeograficzne

 

Przystosowanie kolekcji fitogeograficznych do celów edukacyjnych, podobnie jak tworzenie scenariuszy innych zajęć terenowych, polega na wytypowaniu reprezentatywnych grup gatunków, ilustrujących różnorodność zagadnień geobotanicznych. Podstawową zasadą, jaką przyjmuje się przy wytyczaniu dydaktycznych ścieżek fitogeograficznych w ogrodzie botanicznym, jest wychodzenie od istniejących kolekcji na bazie posiadanego zestawu gatunków konstruowanie możliwych do zrealizowania scenariuszy.

 

W Dziale Geografii Roślin OB UAM zostały poprowadzone następujące ścieżki edukacyjne:

 

 

 

STREFA NEMORALNA (UMIARKOWANA)

  

Ameryka Północna

 

  • LASY DĘBOWO – TULIPANOWCOWE (pdf)
  • LASY BUKOWO – KLONOWE (pdf)
  • LASY DĘBOWO – ORZESZNIKOWE (HIKOROWE) (pdf)
  • LASY WIĄZOWO – KLONOWE (ŁĘGOWE) (pdf)
  • PACYFICZNE LASY DESZCZOWE STREFY UMIARKOWANEJ (LASY PACYFICZNE) (pdf)

 

Azja

 

  • LASY SZEROKOLISTNE WŁAŚCIWE (WIELOGATUNKOWE LASY LIŚCIASTE) (pdf)
  • LASY DĘBOWE (pdf)
  • LASY BUKOWE (pdf)
  • PÓŁNOCNE LASY MIESZANE (pdf)

 

Europa

 

 

 

STREFA BOREALNA

 

  • BORY IGLASTE AMERYKI PÓŁNOCNEJ (PUSZCZA KANADYJSKA) (pdf)
  • BORY IGLASTE EURAZJI (TAJGA) (pdf)

 

 

 

W szczegółowy sposób w/w ścieżki opisane są w opracowaniu:

 

 

 

 

Jolanta i Karol Węglarscy

 

Dział Geografii Roślin

Ogrodu Botanicznego UAM w Poznaniu

 

Przewodnik geobotaniczny